Από το ποιητικό έργο του Νίκου Καζαντζάκη
Περάστε τον κέρσορα πανω από την εικόνα
ή κάντε click για να μεγεθύνετε.

Από το ποιητικό έργο του Νίκου Καζαντζάκη

Στυλιανός Αλεξίου

Εβδομήντα και πλέον αποσπάσματα από το ποιητικό έργο του Νίκου Καζαντζάκη, που ανθολόγησε ο “Πατριάρχης” των Κρητικών Γραμμάτων Στυλιανός Αλεξίου, εμβληματική μορφή των Γραμμάτων μας, με διεθνή ακτινοβολία. 

Η ΟΔΥΣΕΙΑ, έντεκα Δράματα (Τραγωδίες) και εννέα Τερτσίνες του οικουμενικού μας συγγραφέα σε ένα συναρπαστικό ποιητικό πανόραμα, διανθισμένο με χαρακτικά του μεγάλου Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα εμπνευσμένα από την ΟΔΥΣΕΙΑ.
 
Περιέχονται, ακόμη, Εισαγωγικά Σημειώματα του Στ. Αλεξίου και κρίσεις ξένων φιλολόγων για την ΟΔΥΣΕΙΑ.
 
Η Α΄ Έκδοση έγινε το 1977 από τον Δήμο Ηρακλείου Κρήτης. Η Β΄ Έκδοση, με νέα στοιχειοθεσία και άλλες βελτιώσεις, με Πρόλογο και επιμέλεια του Δρος Πατρόκλου Σταύρου, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καζαντζάκη από τον Μάιο του 2010.

 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΗ:

«Ο Νίκος Καζαντζάκης έχει καθιερωθεί και στο εθνικό μας πεδίο και σε διεθνές επίπεδο ως μυθιστοριογράφος. Παγκόσμια είναι η αναγνώρισή του, με τρία έργα του να έχουν γίνει μεγάλες κινηματογραφικές ταινίες. [...]

»Όμως, ο ίδιος επίστευε ότι ένα και μόνον έργο του να εσώζετο και τα άλλα να εχάνοντο, τούτο θα του διασφάλιζε την αθανασία. Και το έργον αυτό ήταν η επική Οδύσσεια με τους 33.333 στίχους. Αυτή ήταν Το Έργον του. Κατά διαστήματα έγραψε και ενδεκασύλλαβους στίχους για μεγάλες ιστορικές μορφές που τον συγκίνησαν και τον επηρέασαν. Τα ποιήματα αυτά απετέλεσαν το βιβλίο Τερτσίνες. Στην ποίηση εντάσσονται και τα θεατρικά έργα, και ο Καζαντζάκης έγραψε δέκα εννέα τραγωδίες και μία κωμωδία.

»Ο Καθηγητής Στυλιανός Αλεξίου, πατριαρχική μορφή των Κρητικών Γραμμάτων με πανελλήνια απήχηση, πριν τριάντα και πλέον χρόνια ανθολόγησε στίχους από το ποιητικό έργο του Νίκου Καζαντζάκη και κατάρτισε ανθολόγιο. Με τίτλο Από το ποιητικό έργο του Νίκου Καζαντζάκη, το εξέδωσε ο Δήμος Ηρακλείου Κρήτης το 1977, με Πρόλογο του ευπατρίδη Δημάρχου Μανόλη Καρέλλη. Η έκδοση έγινε για την εικοσαετηρίδα του θανάτου του Νίκου Καζαντζάκη. Η Ελένη Ν. Καζαντζάκη έδωσε την άδεια για τα κείμενα και ο ζωγράφος Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας δέχθηκε να χρησιμοποιηθούν πίνακές του, που εμπνεύσθηκε από την Οδύσσεια, για την εικονογράφηση του ανθολογίου.

»Από καιρό συζητούσα με τον σεβαστό φίλο μου Στυλιανό Αλεξίου την επανέκδοση του ποιητικού ανθολογίου του από το έργον του Καζαντζάκη, που μας δίνει μιαν άλλην, από τη συνήθη, εικόνα του οικουμενικού μας συγγραφέως. Το ήθελε πολύ, το ίδιο και εγώ. Έγινε νέα στοιχειοθεσία και τυπογραφική επεξεργασία, με κατά κανόνα τήρηση της γραφής των ανθολογουμένων κειμένων, όπως περιέχονται στα αντίστοιχα κυκλοφορούντα βιβλία από τις Εκδόσεις Καζαντζάκη. Ακόμη, η Εισαγωγή του Στυλιανού Αλεξίου στην Οδύσσεια έχει βελτιωθεί.

»Ευχαριστώ πολύ –και συγχαίρω, βέβαια– τον Στυλιανό Αλεξίου για την πολύτιμη προσφορά του. [...]»

ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

ΑΠΟ ΤΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΟΛΟΓΟΥ, ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ:

Για την ΟΔΥΣΕΙΑ:

«[...] Το θέμα του ανικανοποίητου Οδυσσέα που αρνιέται την Ιθάκη και ξαναφεύγει για την αέναη περιπέτεια και για ολοένα νέες γνώσεις, το είχαν εκφράσει παλαιότερα και άλλοι ποιητές, όπως ο ʼγγλος Tennyson και ο Ιταλός Pascoli. Αλλά μόνο ο Καζαντζάκης εδημιούργησε γύρω από το θέμα αυτό ένα νέο, ανεπτυγμένο μύθο και ένα μεγάλο επικό ποίημα. Μέσα στο μύθο αυτό ο ποιητής συνέθεσε στοιχεία αυτοβιογραφικά, δηλαδή παρμένα από την προσωπική του ζωή, ιδιωτική και δημόσια, και στοιχεία φιλοσοφικά, ιστορικά, αρχαιολογικά, φυσιογνωστικά. [...] Ανανεώνοντας και πλουτίζοντας ο Καζαντζάκης με αξιόλογη δύναμη φαντασίας και με μυθοπλαστική ικανότητα το αιώνιο θέμα του Οδυσσέα-Ανθρώπου, έδειξε ότι ούτε ο αρχαίος μύθος ούτε η επική μορφή ήταν πράγματα νεκρά για τον εικοστό αιώνα, όπως υποστήριζαν οι επικριτές του. Η προϋπόθεση για την επιτυχία του άθλου αυτού, δηλαδή για τη σύνθεση ενός μεγάλου παραδοσιακού, αλλά και σύγχρονου, έπους, ήταν χωρίς αμφιβολία η κρητική ρωμαλέα ρίζα του συγγραφέα. [...]»

 

Για τα ΔΡΑΜΑΤΑ:

«Ο Νίκος Καζαντζάκης έγραψε τα δράματά του σε διάφορες περιόδους της ζωής του, από την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα ώς το 1949, πριν αρχίσει η έντονη απασχόλησή του με το μυθιστόρημα. [...]

»Στα δράματα της ωριμότητάς του ο Καζαντζάκης καταπιάνεται με μεγάλες μορφές της μυθολογίας ή της αρχαίας, της βυζαντινής και της νεώτερης ιστορίας. [...] »Η άφθονη αυτή δραματική παραγωγή φαίνεται ότι ήταν, για τον Καζαντζάκη, κυρίως μια άσκηση πάνω στα αντίστοιχα θέματα. Αλλά η θεωρία του συγγραφέα βρίσκει τρόπο να εκδηλωθεί και εδώ. Χαρακτηριστική είναι και η ίδια η επιλογή των προσώπων: υπεράνθρωπες μορφές, ανήσυχοι δημιουργοί, τιτάνες και ήρωες, παράτολμοι θνητοί που επιδιώκουν ένα μεγάλο έργο, που έχουν αναλάβει ένα δύσκολο και χωρίς ελπίδες αγώνα. [...] »Η λογοτεχνική αξία των δραμάτων του Καζαντζάκη είναι σημαντική. Τα περισσότερα από αυτά μπορούν άνετα να παραβληθούν με τα έργα των Ευρωπαίων δραματικών συγγραφέων των νεωτέρων χρόνων. [...] »Η σειρά, με την οποίαν εκδίδονται εδώ τα αποσπάσματα, είναι χρονολογική, αντίστοιχη δηλαδή προς τη σειρά με την οποία, από ό,τι ξέρομε, γράφτηκαν τα έργα. Έτσι ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει την εξέλιξη του συγγραφέα στη σκέψη, στη δραματική τεχνική και στην έκφραση.»

 

Για τις ΤΕΡΤΣΙΝΕΣ:

«Με τους ιταλικούς όρους “τερτσίνες” και “κάντα” ονόμασε ο Καζαντζάκης μια σειρά από πολύστιχα ποιήματα γραμμένα στο μέτρο της Θείας Κωμωδίας του Dante, που χαρακτηρίζεται από τριπλή επανάληψη της ομοιοκαταληξίας. (Μόνο στην αρχή και στο τέλος του κάντου η ρίμα είναι διπλή.)

»Οι τερτσίνες του Καζαντζάκη γράφτηκαν ανάμεσα στο 1932 και το 1937, ενώ παράλληλα ο ποιητής επεξεργαζόταν την Οδύσσειά του· γι’ αυτό τις θεωρούσε ως “σωματοφύλακες”, δηλαδή “δορυφόρους”, τηςΟδύσσειας. [...]

»Όπως και στα δράματα, έτσι και στα ποιήματα αυτά εξαίρονται μεγάλες μορφές της ιστορίας και του πολιτισμού, ιδρυτές θρησκειών, πολεμιστές, επαναστάτες, άγιοι, ζωγράφοι, ποιητές, φιλόσοφοι. Ορισμένα από τα ποιήματα είναι όμως αφιερωμένα στους προγόνους του ποιητή (παππού και πατέρα), στον ίδιο τον ποιητή, και στη γυναίκα του, την Ελένη Σαμίου-Καζαντζάκη. [...]»

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΥΛΙΑΝΟ ΑΛΕΞΙΟΥ:

Ο Στυλιανός Αλεξίου γεννήθηκε το 1921 στο Ηράκλειο. Είναι πρώην Έφορος Αρχαιοτήτων Κρήτης, Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης, Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και του Βυζαντινού Ινστιτούτου του Palermo, Επίτιμος Διδάκτωρ των Πανεπιστημίων Padova, Αθηνών, Κύπρου.

Κυριότερες φιλολογικές εργασίες του: οι εκδόσεις Διγενή ΑκρίτηΕρωτόκριτουΣολωμού και, σε συνεργασία με τη Μάρθα Αποσκίτη, της Ερωφίλης και του Κρητικού Πολέμου του Τζάνε. Συγκεντρωτικές εκδόσεις μελετών του κυκλοφορούν σε τέσσερεις τόμους από τη «Στιγμή»: Μινωικά και ΕλληνικάΔημώδη ΒυζαντινάΚρητικά φιλολογικάΠοικίλα Ελληνικά.

Αρχαιολογικές εργασίες: η επέκταση του Μουσείου Ηρακλείου, η ίδρυση των Μουσείων Χανίων και Αγίου Νικολάου, το βιβλίο Μινωικός Πολιτισμός, οι ανασκαφές και δημοσιεύσεις ΚατσαμπάΛεβήνος (Λέντα),Απολλωνίας (Αγίας Πελαγίας).

Συνέχεια Περιγραφής...

  • Κατηγορία: ΠΟΙΗΣΗ - ΘΕΑΤΡΟ
  • Βιβλιοδεσία: χαρτόδετο, με εικόνα
  • Εισαγωγικό σημείωμα: Στυλιανός Αλεξίου
  • Διαστάσεις: 20.5 εκμ × 14 εκμ
  • Σελίδες: 224
  • Τελευταία έκδοση/ανατύπωση: 2010
  • ISBN: 978-960-7948-31-1
19,00 €17,10 €
Διαθεσιμότητα  
Copyright 2014 © ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ [ΝΙΚΗ ΣΤΑΥΡΟΥ] © All rights reserved